A poem for my oneitis - Printable Version +- Lookism (https://bookism.net) +-- Forum: Lookism Forums (https://bookism.net/forumdisplay.php?fid=1) +--- Forum: Shitty Advice (https://bookism.net/forumdisplay.php?fid=2) +--- Thread: A poem for my oneitis (/showthread.php?tid=44025)

A poem for my oneitis - aklifaal - 05-12-2025 Well then! Since you will not leave my mind nor cease your pressing, So be it—thus you’ve forced my hand to write this grave confessing. Days, weeks, months, and years have fled like water, swift and thin; Since last I saw your face, not once have you slipped from within. Ah, in the springtide of my youth, in memory’s earliest gleam, That first moment I beheld you—if my recollection holds its dream… Those blue eyes of yours… those curls like embers softly cast… And that faint smile—how like a splinter lodged within my heart it fastened, and has everlast. But tell me, in your sight what worth had I? I ponder still. Perhaps near nothing—some shattered memory adrift against your will. While here I rot with longing, trapped within your silent ache, Who knows with whom you laugh and roam, what merry trails you take? Enough! My sorrowed soul needs not another word or plea; This letter speaks not of my grief, but rather speaks of thee. And now, one truth remains for you to know of me: Behold how I hide behind my pen in trembling cowardry. Yet had I placed upon your rosy cheeks a single tender kiss, Had I but glimpsed the hidden thoughts behind those eyes of sapphire bliss, And seen you once—ah, once again—if fate had so agreed, My first true smile in years untold would blossom thanks to you indeed. RE: A poem for my oneitis - welshcel - 05-12-2025 banderas at posting this on the other place too RE: A poem for my oneitis - aklifaal - 05-12-2025 RE: A poem for my oneitis - aklifaal - 05-12-2025 go run off to chad — for i'm a sensitive boy, not a man you'll love. you don't deserve me, and i don't deserve you, too. let us part ways, love  RE: A poem for my oneitis - aklifaal - 05-12-2025 how many years, i wonder, since i buried you from sight? and how did you surge back again, like lightning in the night? leave me now—depart my mind; can’t you see my heart laid bare? i’ll perish, i'll perish—your weight i cannot, i cannot bear. RE: A poem for my oneitis - aklifaal - 05-12-2025 "kaç yıl oldu acep gömmüşüm seni, ne ara fışkırdın da yüreğimden tek bir yıldırım gibi? bırak artık, çık aklımdan; bak, görmez misin? ölürüm, ölürüm, seni kaldıramam, bilmez misin?" ... peki! madem aklımdan çıkmak istemezsin, öyle olsun; beni bu mektubu yazmaya sen itmişsin. günler, haftalar, aylar, yıllar birer birer tükenmiş, seni son gördüğüm günden beri aklım hiç senden dönmemiş. ah, çocukluğumun o baharında, hatıratımın en ilk yarısında, seni gördüğüm o dem var ya—hayâlim yanılmıyorsa anısında… o çakır gözlerin… o kıvır kıvır, kor tutmuş saçların… hele o gülüşün; yüreğimde kıymık oldu, yıllardır çıkarmadığın. sonunda anım senin gözünde neydi, bilmem ki; pek düşünürüm. belki bir hiçti; zihninde kırılmış, toza dönmüş bir öykü görürüm. ben burada derdinle çürürken gece gündüz, ah içim neşesiz, kim bilir sen kimlerle güldün, kimlerle geçti günün çilesiz. neyse! benim kederime bu kadar söz yeter, kâfidir. işbu mektup sana yazılmıştır; senindir, senden bahis taşır, senindir. şimdi söylemek istediğim şudur: gör ki, seni seven kalemlerin ardına saklanacak kadar ürkek bir kuldur. ama o al yanaklarına bir tek buse kondurabilseydim, o masmavi gözlerinin ardındaki sırları bir çözebilseydim, ve seni bir kere—bir kere daha—görebilseydim, uzun yılların ardından açan ilk gülücüğüm sayende yeniden yeşerirdi. RE: A poem for my oneitis - aklifaal - 05-12-2025 mmmmmmmmwah